In dit boek beschrijft Leo Witte de achtergronden en methoden van de materiële hulp- en dienstverlening. Van oudsher beoogt deze beroepspraktijk burgers de materiële voorwaarden te bieden die hen in staat moeten stellen volwaardig deel te nemen aan het maatschappelijk verkeer. Met de Wet maatschappelijke ondersteuning, het beleid Welzijn Nieuwe Stijl, de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening en de nieuwe sociale zekerheidswetten is deze intentie dezelfde gebleven. Anders is de vraag hoe burgers op basis van 'eigen kracht', zelfverantwoordelijkheid en ervaringsdeskundigheid te betrekken bij de hulpverlening.

Nieuwe wetten en beleid introduceerden de huidige paradigmawisselingen in de sociale sector. Professionals krijgen er nieuwe rollen door. In plaats van de 'helpers' van weleer zijn zij nu degenen die burgers faciliteren om waar mogelijk zelfwerkzaam en zelfredzaam te worden. Waar zij zich vroeger lieten leiden door de beperkingen van de cliënt appelleren zij nu aan zijn mogelijkheden. Een vraaggerichte werkwijze waarin de vragen en behoeften van de cliënt leidend zijn, vervangt het aanbodgerichte werken. Nieuwe vormen van indiceren, een andere inzet van voorzieningen en het betrekken van informele naast formele netwerken vinden hun weg in deze beroepspraktijk. Hoe deze nieuwe werkvormen in te zetten bij problemen en vragen op het gebied van financiën (uitkeringen, problematische schulden), arbeid wonen en voorzieningen is de centrale vraag van dit boek.